गजल
खाँचो पर्दा म त सधै बर्षा छेक्ने पाली बने,
दोबाटोमा लड्न लाग्दा समाउने डाली बने ।
विश्वासगरे मायागरे तिम्लेमात्र फूल्नु भन्दै,
तिम्रोदिलको रक्षागर्ने मै गतिलो माली बने ।
पसिनाको धाराबगाई अभावजति पर सार्दा,
ओठै भरि मुस्कानभर्ने चहकिलो लाली बने ।
मागेजति सबै सुम्पे दायित्व हो मेरो सोचि,
मौकाछोपि लुटिगयौ अनि पो म खाली बने ।।
०१ नोभेम्बर २०११
काठमाडौ ।
दोबाटोमा लड्न लाग्दा समाउने डाली बने ।
विश्वासगरे मायागरे तिम्लेमात्र फूल्नु भन्दै,
तिम्रोदिलको रक्षागर्ने मै गतिलो माली बने ।
पसिनाको धाराबगाई अभावजति पर सार्दा,
ओठै भरि मुस्कानभर्ने चहकिलो लाली बने ।
मागेजति सबै सुम्पे दायित्व हो मेरो सोचि,
मौकाछोपि लुटिगयौ अनि पो म खाली बने ।।
०१ नोभेम्बर २०११
काठमाडौ ।
0 comments