गजल

यति धेरै मायाँ दियौ, बाँच्न मन लाग्यो

भए जति पीडा भूली, हाँस्न मन लाग्यो

मायाँ फाट्दा रोको थिए, हारे मैले भिन
सधै हार्छु भन्ने शंका, भाँच्न मन लाग्यो

हिजो जस्तै भोलि पनि, टुट्ने होकि मन
एक पल्ट कसी राखी, जाँच्न मन लाग्यो

विना स्वार्थ मायाँ दिने, तिमी कति दानी
तिम्रैलागि बाँकि खुशी, साँच्न मन लाग्यो

फूल्छ होला खुशी फेरि, बुकि फूले सिर
फूल्ने जोश मुटू भित्र, टाँस्न मन लाग्यो

तिम्रो न्यानो मायाँभित्र, नयाँ आशा पाँए
तिमीसँगै चोखो नाता, गाँस्न मन लाग्यो ॥


रचनाकाल : १७ असार २०६७
दोहा, कतार ।

Labels: गजल