आफ्नै जीवन देखि भाग्छु

आफ्नै जीवन देखि भाग्छु
स्वप्निल संसारमा रमेको बेला
मभित्र पनि आशाहरु पलाउछन्
पराजित भोगाई विच पनि
जीवन धेरै प्यारो लाग्छ
दानवहरुको यो बस्तिमा फेरी
मान्छे भएर उभिउ लाग्छ
मनले मनलाई ब्युताई दिदा
फेरि जीवनदेखि भागु लाग्छ
किन कि म त
आफ्नै मनसँग हारेको छु


टाल्न नमिल्नेगरि च्यातिएको छु
न त मेरो दुखाईको
कुनै उपचार हुन्छ यहाँ
त्यसैले त म सधै
आफ्नै जीवन देखि भाग्छु
सायद यो कायरता हो
तर म विवश छु
संघर्ष गर्न त हजुर
सपना, आशा, सहास चाहिन्छ
यो म सँग छैन
म त नितान्त रित्तो
यो यात्रामा कसैबाट लुटिएको
जीउदो लाश न हुँ
त्यसैले त म सधै
आफ्नै जीवन देखि भाग्छु ।।

0 comments

Post a Comment