गजल

कोही हुन्न बरै भन्ने, पीडाभरी जलि बस्दा,
हुन्न यहाँ हात दिने, अभावमा ढली बस्दा ।

पराईको छाडौ कुरा, आफन्तले ठग्छ यहाँ,
शिखरमा पाउ राखी, पूर्णश्रीभै फली बस्दा ।

नुन चुक छर्कि दिने, दानि भेटे कति कति,
मुटू भरि चोट लागि, बेदनाले गली बस्दा ।

नियतीले घात गर् यो, मुटूभरि चोट हाली,
रित्तीसके आज आफै, मनलाई छली बस्दा ॥

रचनाकाल : १५ भदौ २०६७
दोहा कतार ।

0 comments

Post a Comment