सिमलको भूवा जस्तो, हल्का भयो मायाँ,
टुट्यो हाम्रो नातापनि, टाढा भयो छायाँ ।

बेहाल भयो जिन्दगी, खुशी अन्तै सर्‍यो,
अनायसै अश्रु दाना, छाती हुदै झर्‍यो ।
हाँस्न खोजे रुवाउने, पीडा भयो मायाँ,
टुट्यो हाम्रो नातापनि, टाढा भयो छायाँ ।

च्यात्यौ मेरो मनलाई, अब कस्ले टाल्छ,
सम्झिएर हाम्रो नाता, मुटू दुख्न थाल्छ ।
मुटू भित्र विजाउने, काँडा भयो मायाँ,
टुट्यो हाम्रो नातापनि, टाढा भयो छायाँ ।

रचनाकाल : १७ अगस्त २०१०
दोहा कतार ।

0 comments