नआउ अब

करै लाग्यो मैलेपनि, तिमीलाई भूल्न,
नआउ अब यादबनि, मुटूभरि डुल्न ।

भूल भन्यौ तिमीले, मैले मान्नुपर्छ,
तिम्लाई खुशी राख्न, मैले हार्नुपर्छ ।
तिम्रै साथमा बाँच्ने, रहरहरु थिए,
त्यहि रहरहरु आज, जहरसरी भए ।

हारिदिन्छु म सधै, सक्छौभने फूल्न,
नआउ अब यादबनि, मुटूभरि डुल्न ।

नसकेनि मायाँ मार्न, भयो मार्नुपर्ने,
जोडिएको मुटू तोडि, मन सार्नुपर्ने ।
कस्तो जीवन पाँए, मुटू भाँच्नुपर्ने,
तिम्रै यादमा जल्दै, मैले बाँच्नुपर्ने ।

हिउँदको हिमाल झै, नसकेनि खुल्न
नआउ अब यादबनि, मुटूभरि डुल्न ॥

रचनाकाल ०८ अगस्त २०१०
दोहा कतार ।

0 comments

Post a Comment