जल्दा एक्लै जल्नु पर्ने नियतीको कस्तो खेल
हिजो सम्झि रुनु पर्ने पिरतीको कस्तो खेल ।

आफ्नै सम्झि मायाँ दिए विश्वास थिए साँक्षी
टुट्यो आज विश्वास पनि के रह्यो र बाँकि ।
हाम्रो न्यानो साईनो माथि तिम्रो कस्तो झेल
हिजो सम्झि रुनु पर्ने पिरतीको कस्तो खेल ।

तिम्रै कारण बदनाम भए आज धरती माथि
अजम्वरी बन्यौ खै त सोझो मनलाई ढाटी ।
तन मनभरि आलै बस्यो घातको कस्तो नेल
हिजो सम्झि रुनु पर्ने पिरतीको कस्तो खेल ॥

रचनाकाल २३ जुलाई २०१०
दोहा कतार ।

0 comments